Certyfikat leśny jest potwierdzeniem prowadzenia gospodarki leśnej w Lasach Państwowych zgodnie z zasadami zachowania trwałości lasów, zrównoważonego rozwoju i ochrony przyrody. Przyznanie certyfikatu zapewnia, że lasy są zarządzane poprawnie na każdym etapie – od wysiania nasion w szkółkach, poprzez zabiegi hodowlane i ochronne, do pozyskania i sprzedaży drewna. Certyfikacja gospodarki leśnej jest dla Lasów Państwowych korzystna, ponieważ na całym świecie rośnie zapotrzebowanie na surowiec certyfikowany – poszukuje go wielu renomowanych producentów wyrobów z drewna.

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Białymstoku, w skład której wchodzi Nadleśnictwo Drygały posiada dwa certyfikaty leśne: PEFC i FSC.

- Certyfikat PEFC o numerze PEFC-BVCPL/PEFCFM/11/1 ważny do 13 listopada 2026 r.

PEFC jest skrótem angielskiej nazwy niezależnej międzynarodowej organizacji pozarządowej Programme for Endorsement of Forest Certification Schemes założonej w 1999 roku. Została ona utworzona, by wspierać zasady zrównoważonej gospodarki leśnej. Jej celem jest ocena i wzajemne uznawanie krajowych systemów certyfikacji leśnej. W związku z tym certyfikacja ta jest prowadzona według standardów krajowych, akredytowanych przez PEFC. System certyfikacji dotyczy dwóch obszarów: certyfikacji gospodarki leśnej i łańcucha dostaw.

Przyznanie certyfikatu PEFC oznacza, że Nadleśnictwo Drygały prowadzi trwałą i zrównoważoną gospodarkę leśną. 

- Certyfikat FSC o numerze SGSCH-FM/COC-008962 ważny do 14 września 2029.

FSC (Forest Stewardship Council) jest międzynarodową organizacją „non-profit”, utworzoną po Szczycie Ziemi w 1992 roku. Celem jest wspieranie inicjatyw, zmierzających do odpowiedzialnego zarządzania światowymi zasobami leśnymi oraz znakowanie dostępnych na rynku certyfikowanych produktów leśnych.

Przyznanie certyfikatu FSC oznacza, że lasy Nadleśnictwa Drygały zarządzane są zgodnie z międzynarodowymi standardami ochrony środowiska, poszanowaniem wartości społecznych miejscowej ludności oraz jednoczesnym zachowaniem równowagi między zasadami ekonomicznego prowadzenia gospodarki leśnej a utrzymaniem trwałości ekosystemów leśnych.

W związku z wejściem w życie Przejściowego Standardu Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej FSC dla Polski [FSC-STD-POL-02-2024] Nadleśnictwo Drygały po przeprowadzeniu konsultacji społecznych wyznaczyło powierzchnie referencyjne oraz obszary o szczególnych wartościach ochronnych (HCV). Obszary te zostały zatwierdzone Zarządzeniem nr 34/2025 Nadleśniczego Nadleśnictwa Drygały z dnia 22 października 2025 r.

Obszary o szczególnych wartościach ochronnych (HCV) – to strefy i przestrzenie fizyczne posiadające szczególne wartości ochronne lub są potrzebne do istnienia i utrzymania szczególnych wartości ochronnych. Identyfikacja obszarów oparta jest na podstawie dokumentu „Krajowych Ram Szczególnych Wartości Ochronnych dla Polski” stanowiącego Załącznik I do Przejściowego Standardu Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej FSC dla Polski [FSC-STD-POL-02-2024]. Wyróżnia ona następujące szczególne wartości ochronne:

HCV 1 – Różnorodność gatunkowa. Koncentracja różnorodności biologicznej z uwzględnieniem gatunków endemicznych oraz gatunków rzadkich i zagrożonych, która jest znacząca na poziomie globalnym, regionalnym lub krajowym.

HCV 2 – Ekosystemy i mozaiki na poziomie krajobrazu. Nienaruszone krajobrazy leśne oraz ekosystemy i mozaiki ekosystemów występujące na poziomie krajobrazu, które są znaczące na poziomie globalnym, regionalnym lub krajowym, które dodatkowo zawierają zdolne do przeżycia populacje większości naturalnie występujących gatunków, z ich naturalnym wzorem rozmieszczenia i zagęszczenia.

HCV 3 – Ekosystemy i siedliska. Rzadkie lub zagrożone ekosystemy, siedliska lub ostoje.

HCV 4 – Kluczowe usługi ekosystemów. Podstawowe usługi ekosystemów w sytuacjach kluczowych, włączając w to ochronę zlewni wodnych i kontrolę erozji wrażliwych gleb i zboczy.

HCV 5 – Potrzeby społeczności lokalnych. Miejsca i zasoby o fundamentalnym znaczeniu dla zaspokojenia podstawowych potrzeb społeczności lokalnych lub ludności rdzennej (w zakresie środków do życia, odżywiania, wody) zidentyfikowane poprzez zaangażowanie tych społeczności.

HCV 6 – Wartości kulturowe. Miejsca, zasoby, siedliska i krajobrazy o globalnym lub krajowym znaczeniu kulturowym, archeologicznym lub historycznym i/lub kluczowym znaczeniu kulturowym, ekologicznym, ekonomicznym lub religijnym/uświęconym dla tradycyjnej kultury lokalnych społeczności lub ludności rdzennej, zidentyfikowane poprzez zaangażowanie tych społeczności lub ludności rdzennej.

Powierzchnie referencyjne to Fragmenty Jednostki Gospodarowania wyznaczone w celu zachowania lub przywrócenia ekosystemu, który naturalnie występowałby w tym regionie geograficznym (Zał. K Słownik pojęć do FSC-STD-POL-02-2024). Powierzchnie referencyjne (stosownie do ich planów ochrony o ile istnieją) są trwale pozostawione bez ingerencji w stanie naturalnym, z wyjątkiem działań podyktowanych nadrzędnymi wymogami bezpieczeństwa publicznego (z pozostawieniem drewna na gruncie). W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się działania mające na celu przywrócenie powierzchni do bardziej naturalnych warunków.